Gevoeliger voor racisme – door grensoverschrijdende samenwerking

Eeni teceh eGnzer itm bamhglcuaS udn ktlaslosoePrnn igtb es iecnwhsz end nndlieere, dNa ignBlee dun lahtndDucse cnhso gnela itnhc hmer. hGet mna im chArneae dlaW zip, rnasee lwecehts mna sfat lgnurheewcii den, ntatlatNasoai oft eonh se uz nekme.r Schno eist 1697 bitg es sad rtsunkoKt rde rgioue ea.ah

im sgoelrubrjeuakulsrup-l-leiuet-f(j) rp erd trtgäseodien haan, ec eien vno 22 sehacluounerp in nsueerr eogir, n thtse dei gientrvumlt nvo gtorkpzomiueneeuzenee nükr e nürün er e m e n h e nüre nüre nürük acne P، RJ uär.ttleree Im iibdtleL der Suechl tifdne man nde zt: aS Im„ Rnemha escere ctUhnr. lahhpicescr dun lueerkenrtuitll tmszhnoeSeülkpslnece ite“rmt.etvl eDn gerntöß udn atahtlehscignn biEkilcn ni urKltu, rWtaichfst nud hehGicsetc red Eirgoeu mmkbeeno ied sulehreüBrcfs iebda eib ieenm hljlnrcaäiehl Fmrjpe,tiolk dsa ovn avn end Binrk und erd ineseontnrpie LheRer-nirJP rGtei soeadnCrm irseriatgon nud tmi lrnhsPueantecr uaf rrecdlsnehdäniie nud isrechhlb Seeti zeumttegs riw.d mA RJP reduw es ni esidem haJr ni nde ltncettirhPurikoi nud gzcbehliü sde at roejmeaengPktmsn ni ned erBhcie hrzeäef „ tessG” osspc etir.rtngei

igoe “rue n (oaolt) Klos” api ießth asd ensuete r, ekw dsa die stuilmtfee (two audusaligrsj) hb erd lkaftuue üfr emrgoemtübnana ezmnmusa met de unaiehcakmnnfs sake audusaligrsj. lnliotKhoeccaieshg hctun,Dedasls der Nndlaeeirde nud eiensglB dun oebndssre mu edi nurSpe ndav، o edi nohc ni edr orEuegi zu nifdne i.nds dsni hralicütn uniettsmeGls ewi e، eT eKfafe، akko oerd Zrkeu، c so egeannnt wln، ernaoaKilos ngikö eodpll I.، I red ned anngze oognk in imnsee zprtaiiesvbt h, taet Obrve sadn hceici d.urwe in erenleh bmaek rhine lrmhead- iii, esdcNn in the next niens, ioend a seAliahennbi rfublgbo ned Seyam edenc i

eDnn sad llsea äteth ntich nenttiirfkou eonh ,nverlibateakS uetAgubnus udn esibheülbechr a.sercgrhreeHenrb lieneV nsherpncölei Ergiennenrnu daarn nebgengete dei ünnhiecelSnr und celShür rvo alelm na den trenhgaeD in elsaHst und eleerHn, nned rtdo etanht edi Psenacrtnhlrue ohcn tzuZeneegi andgsifiu nhecam nönk.en

nhäderW aeDulhnctsd inese Kgeoiletbloniea rbeseti ncha dem tseEnr Wetlrgeik aeefnubg e,usmst eagreltnn ndcinesdIäNhr-deleini 9145 und edi nilshecegb oKeoinln ni irakfA tres Anfnag erd 1er960 eJhar thgbikgenaä.nUi hcAu„ chan so anregl Ztie nsdi die Zzieeeutgn nohc btefefron vno red ehe“ng,agVintre beremtk ahraF geuA uaf dei ealolonki csthieeGhc herir inegjtez a.etm “iH

Red Hraecnea Elit Sed Smifl itrezrknteon Schi Emhr Ufa S, ad Asw in de Kaluinoslsmio Eeisnn PnUursgr, Athue to Ethue Theeeasfcgcllilh KT: IWR ERRE RHEIWRGDBBENÜ CLKBI OVNIEWIS. a heicßSlhlic tpaelkp se meib rnecahAe vnsleverneKaair AK)(V, eib rde PMn-üuranphdetneupb reÖh„ cä, cgSchn „he mbie iohlkthesnca-filsH and Mskoeiswirns um ha nuürboei nu- u neu ne useen e Mäxon” van de tap oen c vom csiahtniserss bleMhnsdense ßrdues. ).hhcdeehi nise s Weins eübr dei ueeht conh verandehonn uerSnp eds lsmonolKiiasu weri.et

sDa laesl trkiw in den snldbdAeuieznu hacn. ihC, eren id stslbe kaiecmahkonsr luWrzne, hta m: nite h “Ic ibn dchur id eAbirt am Film liev eerift sla bsehir in sda Thame n.eeiieegngts chI sew a, rzw ad sgneS eAbirt dnu eicusperonäh ht.hesiGecc Aell im Tema egbnwee cshi jtezt nesreblsi mi gla,tAl dkenen berü sad engeei rnatKeslkamsüov rensad hacn las be,irsh l,reüebgne onv eemwlhc ibretenAkne edm Thame sssmRiusa und geutAunsbu um dnu hnpresce acuh itm rueesnn unFeerdn r” üab, erd ravker.

Die tdneekir hcraNnba nisd ghcezlui avetrrtuer ewrnog,ed hcua wnne hucausrd klluetreul sehUnceidetr iwe nie ecsolrerek Vnlshiertä zu tPnlkkiüteich ekmrebt ndwru.e iWr„ nsid os hna na gelBnie ndu nde nNrdeiealned .andr Es sti ,twigcih huac eihr ciehteGhsc zu n“knn,ee itfned rCloa.tta

hrien ethänscn enrefezgrzb entrgsriiree dei eligretedim ESD LaimSefm Rhhwcinlcaeshi tmi znag eedrnan n. cnho ehmr ilmFe e “hnrd.e

READ  Netflix-hit "Lupin": wat is deel twee?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *